home sweet home...

fotograflar...

Arkadaslarimin dogum gunu hediyesi. (Mart 2008)


Ponca City'deyim. Yil 2005.


New York metrosu.


Lela ve Pelin'le guzel bir gun.


Ohio takimiyla Chicago'da karsilasma. Aylardan sonra yine beraberiz.


Thomas' ve ben... Her zamanki halimiz.


Adams Morgan'da bir kis gecesi...

buyuk cocuklarin oykusu

yanginimiz kadardi
ellerimiz, terimiz,
ve rengimiz

tebessumumuze sinmis
kusatma altindaki adimlarimiz

hirsimizin ve savasimizin dogdugu yerde
sinik bir yuz oldunuz
olulerinizi topladi polisler
duzenin olulerini

kuruldunuz
buyuk cocuklarin oykulerine
zalim,
zengin,
kibar,
ve yalan
hayatlarinizla...

oysa,
yanginimiz kadardi hayatimiz
bilemediniz,
kul oldunuz!

Kivanc

6 Haziran, Washington DC

sabirsiz inziva...

kapilari sabaha acilan ulkenin
hayalet cocuklariydik

geceydi yasadigimiz!
icinden cigliklarla
yurudugumuz koridor,
alacakaranlik aynada gordugumuz
sonsuzlugumuzdu
okyanusumuz...

ic denizlerimizde
yikandik
gunese yuzen takalardi gozyaslarimiz
okyanus ruzgarlarina direnmek icin
kiyilarimiza cekildik, durulduk...

Kivanc
Washington DC,
04 Haziran 2008

soho, dupont circle ve iran halisi uzerinedir

dupont circle'da saat oniki'yi vuruyor
karsimda, ciplak ayaklariyla,
bir iran halisi gibi,
kitabina sarilip uyuyor!

dalgali bir deniz ustunde
uzun bir ahsap tekneyim
ucan bir hali uzerinden
alemi seyretmekteyim!

kahve, kalem, kagit ve
nazim hikmet siirleriyle donatmisim masami
karsimdaki ciplak ayakli iran halisina bakip
omer hayyam hayaletleri gormekteyim:
"guzeller bayramlarda suslenirmis, seninse bayramlari susler gul yuzun"

nazim'a donsem
iran halisina tutulacagim
kapatsam suracikta kitabi
icimdeki seytana teslim olup
burayi terk edecegim

dupont circle'da saat 12'yi vuruyor
soho'da oturmusum
zamani seyrediyorum...

Kivanc
31 Mayis 2008, Washington DC

climbing the life mountains with heart!

Maria Cvitkovic... I am very happy to meet her. Before coming to DC, to be honest, I thought that my social life would be limited to my classmates. However, meeting with her, Pelin and Mihai falsified my previous thoughts :) Witnessing how a strong girl try to set her life, her future mellows me. Thanks to their helps and understandings, once again, I realized that everybody has different American dream in America! I will miss her voice on the phone in July and August: Hey Spongee or hey Kivancee :) HVALA...

orgut

ne guzel bir dunya olurdu
yanmamak icin orgutlense
kiyida kosede kalan butun rum evleri...

Kivanc 2002-ankara