Chicago sehri...

Chicago şehri…

topraklarının hikayesine yabancı bir adamla tanıştım,
üstelik başka toprakların hikayelerine de yabancıydı,
içindeki eksiklik kalıcıydı!

……

mazilerine ışıltılı küçük ampüller asarak,
ve ışık ağaçlarının altından koşar adım geçerek,
büyüdü o küçük çocuklar
büyümenin gri, soğuk avlusuna çıktılar,
siyahlara büründüler,
küçüldüler,
ve işte karşımda, neşeyle işgal hikayeleri anlatıyorlar!
yaşatıyorum onları hala içimde,
görüp utanmak için
insanın alçak derinliklerinden
yaşıyorlar hala bende,
bir küfürlük yerlerinde
inatla…

……

akıllı bombalardan bahsetti,
okuduklarıma inanmamamı öğütledi,
herkesi öldürmüyorlar da dedi üstelik
yapbozun bütün parçalarını boğazıma bir bir dizdi!
ve o gittikten sonra okuduğum kitaplardaki bütün feryatlar
yapboz parçalarını birer birer tükürdüler!

……..

vicdani olmayan insanlarla tanıştım,
ki onlar da en az savaşa tapanlar kadar alçak derinliklerde yaşarlar.
yabanlığa çalar
insanlığa yabancılıklarının rengi
ruhsuzluklarından siyah kitaplar çıkar.
derin bir yara gibi geçtiler
ilk gençliğimden.
Sabaha zor çıkan uykuların
Korkunç rüyaları gibiydiler.
Yaşatıyorum hala onların kirini içimde,
ki inanayım baktığım uzakların
mavi rengine,

………

Chicago’da kızıl bir gece gördüm.
ışıkları yutan kızıl saçlarını yıkıyordu
Michigan gölünde,
Nazim Hikmet’in kadınları gibiydi Chicago şehri
isyan hazırlığına çağıran karnaval rengi düşleri vardı
sıcak bir akıntı gibi girdi içime Chicago şehri…
Yaşatacağım onu içimde,
ki aynalar tutayım
alçak derinliklerden uzak çocukluğumun düşlerini,
isyana çağıran
iç yollarıma, iç yollarıma.

Kıvanç

Lake Michigan

(Chicago, IL) Yushi, Adriana, Clarice, and my Mexican friend

mirror bean

Millenium Park, Chicago,

Photo: Inas (thank you)

........hayatını saf vicdanın, saf adaletin peşine salmış tuhaf insanlara akıl erdirebildiğimizde, insanın yepyeni, olağanüstü bir tanımını yapabileceğiz. O tanıma yakışacağız.

Yildirim Turker (Radikal, 03.03.2008)

TANRI'NIN GÖZYAŞLARI

Bu korkunç kuraklık
Boynu bükük buğday başakları
Bu çorak toprak, bu susuzluk
Tanrı'nın kuruyan gözyaşları

Bir büyük gözaltı hayatımız
Ölü çocuklar coğrafyasında
Kayıplar destanı hikayemiz
Melekler anaların dilsiz yasında

Bebeler ergen doğuyor
Ninniler kahramanlık masalları
Yaşayan bu kanlı haritada
Taşırken iki büklüm onca yası

Bu korkunç bataklık
Yutuyor körpe tomurcukları
Dört kitap yazıyor
Eşittir Tanrı'nın çocukları

SEZEN AKSU





Savaş propagandası yaparken az biraz saygılı, edepli olun!!
Gidenlerin anaları, babaları, yakınları var.
Savaş makinesi değil; insan yavrusu, ANA kuzusu onlar.

PERIHAN MAGDEN (26 Subat, Radikal)

Doktor Habas'in ardindan

George Habaş ölmeden yaklaşık 2 hafta önce Filistin'in yeni başbakanı Salam Fayyad'ı dinlemeye gittim. Ekonomik gelişme ve kalkinma odakli konusmasinda Fayyad guvenlikle ilgili sorulara cevap vermekten ozellikle kacindi. Arafat'in olumunden sonra goreve gelen Abbas yaptigi atamalarla gerginlik yaratan taraf olmak istemedigini en acik sekilde ortaya koydu. Fayyad'in atamasi artik adim atma sirasinin Israil'de oldugunu gosterir mi bilmiyorum. Fakat emin oldugum bir sey var; Arafat ve Habas gibi isimlerin tarih sahnesinden cekilmeleri ile birlikte Filistin yonetiminde kisiler degil yonetim anlayisi da degisiyor. Misyonlarini tamamlayip ayrilanlarin arkasindan gelenler gerillalardan cok burokratlar. Silahin degil ekonominin dilini daha cok kullaniyorlar. Ama yine de bagimsiz Filistin devleti kuruldugunda ilk hatirlanmasi gerekenler Ebu-Ammar ve El-Hakim.

I had listened the newly appointed Palestinian PM Salam Fayyad at about two weeks before George Habash passed away. By focusing on economy and development, Fayyad spent less time for the questions on security. Coming to the power after Arafat, Abbas, with his appointments, proved that he does not want to escalate the tensions in the region. I am not sure on whether the appointment of Fayyad reveals it's Israel's turn to take the new step. But I am a hundred percent sure that after the leaders like Arafat and Habash, not only peoples but also logic of governance in Palestine is in transformation. The ones who came after Arafat and Habash are more bureaucrats than guerillas. They use the language of economy not the language of arms. However, Ebu Ammar and El-Hakim are the number one figures that we need to remember after the establishment of independent Palestine.